Η Ελλάδα δεν φοβάται
Η Ελλάδα δεν φοβάται τον πόλεμο. Δεν τον επιθυμεί και ουδέποτε έκανε το παραμικρό προς αυτή την κατεύθυνση - το αντίθετο μάλιστα: επί πολλά χρόνια «καταπίνει» πολλά
Τις τελευταίες ημέρες έχουν πια γκρεμιστεί και οι τελευταίες αυταπάτες των τελευταίων που τις είχαν. Πλέον, οι πάντες έχουν επιτέλους κατανοήσει ότι η Τουρκία θέλει πόλεμο. Ουδείς αμφιβάλλει πια. Μετά τον εμβολισμό του σκάφους του Λιμενικού στην Κω, μετά τις υπερπτήσεις οπλισμένων μαχητικών πάνω από τα ελληνικά εδάφη στον Εβρο και τις εκεί απόπειρες να εισβάλουν πετώντας χημικά και με τον Ερντογάν να παραληρεί λέγοντας ότι οι Ελληνες συμπεριφέρονται όπως οι ναζί, ουδείς δικαιούται πια να έχει την παραμικρή αμφιβολία. Η Τουρκία έχει ξεφύγει εδώ και πολύ καιρό από το επίπεδο του ενδεχόμενου «ατυχήματος», όπως και από εκείνο του «τοπικού» θερμού επεισοδίου. Η Τουρκία θέλει πόλεμο. Και θα τον έχει.
Η Ελλάδα δεν φοβάται τον πόλεμο. Δεν τον επιθυμεί και ουδέποτε έκανε το παραμικρό προς αυτή την κατεύθυνση – το αντίθετο μάλιστα: επί πολλά χρόνια «καταπίνει» πολλά. Και κάνει λάθος που τα «καταπίνει». Γιατί αν τα είχε σταματήσει όλα αυτά όταν έπρεπε, δεν θα είχαμε φτάσει στο σημερινό πρωτοφανές επίπεδο τουρκικής αποθράσυνσης.
Οι Τούρκοι έπρεπε να είχαν πάρει το μάθημά τους εδώ και πάρα πολύ καιρό. Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν συνέβη: η Ελλάδα, ειδικά από το 1996, είχε αποφασίσει ότι προτιμά να υφίσταται ένα διαρκές καθεστώς έμπρακτης αμφισβήτησης των συνόρων της, παρά να κάνει αυτό που όφειλε: να ρίξει τα τουρκικά αεροσκάφη που το επιχειρούσαν, να βυθίσει τα τουρκικά σκάφη στα Ιμια, να σκοτώσει τους τούρκους κομάντος που ανέβηκαν οπλισμένοι καταλαμβάνοντας το νησί. Και που, τελικά, έριξαν εκείνοι το ελληνικό στρατιωτικό ελικόπτερο σκοτώνοντας τρεις έλληνες στρατιωτικούς χωρίς συνέπειες.
Η πολιτική εκείνη υπήρξε εγκληματική για την Ελλάδα και αυτό που ζούμε σήμερα είναι η μεγιστοποίησή της, όπως και οι συνέπειες της επιλογής να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και τις αυταπάτες μας. Να μιλάμε για «ατυχήματα», την ώρα που οι παραβιάσεις γίνονται κατά χιλιάδες κατ’ έτος, ή να φανταζόμαστε ότι με γελοίες πολιτικές του τύπου «θέλουμε την Τουρκία στην Ευρώπη» θα σταματούσαμε την επιθετικότητά της. Αλήθεια, πού είναι σήμερα όλοι εκείνοι που τα υποστήριζαν αυτά με πάθος; Πού είναι όλοι όσοι καθύβριζαν όποιον έλεγε τα πράγματα με το όνομά τους;
Ομως, όλα αυτά δεν έχουν πια καμία σημασία. Σημασία έχει ότι η ώρα της στρατιωτικής σύγκρουσης με την Τουρκία πλησιάζει. Και ότι η Ελλάδα δεν τη φοβάται. Το να μη θέλεις τον πόλεμο δεν σημαίνει και ότι δεν μπορείς να τον διεξαγάγεις όταν απαιτηθεί για να προστατεύσεις την κυριαρχία και την ακεραιότητα της χώρας. Η Ελλάδα μπορεί να υπερασπιστεί αποτελεσματικά τα σύνορά της. Αρκεί να το αποφασίσει. Να απαλλαγεί από τις πλάνες και να δει την πραγματικότητα κατάματα.
Η πρόβα πολέμου του Εβρου βοήθησε σημαντικά σε αυτό. Ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να φοβάται. Αντίθετα, θα πρέπει να τρέμει αν η Ελλάδα αποφασίσει να παραδώσει αμαχητί την κυριαρχία της. Οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις διαθέτουν και τα μέσα και τους ανθρώπους για να υπερασπιστούν αποτελεσματικά τα σύνορά μας. Διαθέτουν επίσης τον πολεμικό σχεδιασμό που εφόσον εφαρμοστεί θα κάνει την Τουρκία να μετανιώσει πολύ πικρά για το ότι προκάλεσε τέτοια σύρραξη. Η Ελλάδα διαθέτει επίσης τις συμμαχίες που απαιτείται σε μια τέτοια στιγμή να έχει. Αλλά που για να έχουν νόημα πρέπει η ίδια να είναι αποφασισμένη. Αυτή η Ελλάδα μπορεί και να κάνει πόλεμο και να νικήσει. Ενα μόνο δεν μπορεί να κάνει: πίσω, απέναντι στην Τουρκία που επιχειρεί να την ακρωτηριάσει.
- Ιορδανία: Ο νέος νόμος για το κυβερνοέγκλημα καταπνίγει την ελευθερία της έκφρασης
- Διάσπαρτες εστίες στην πυρκαγιά στην Κρυόβρυση Πτολεμαΐδας – Καλύτερη εικόνα στο Λουτράκι Πέλλας
- Στα «Νέα Σαββατοκύριακο»: 10 βήματα για να μην καούμε ξανά
- Πώς μια παμπόνηρη κομπιναδόρος κόντεψε να καταχραστεί το σπίτι του Έλβις Πρίσλεϊ
- PwC: Πρόστιμο 15 εκατ. από ρυθμιστική αρχή επειδή δεν ανέφερε υποψίες απάτης
- Αντιμόνιο: Γιατί είναι περιζήτητο και τι επιδώκει η Κίνα με τον περιορισμό των εξαγωγών της