O κόσμος αλλάζει και μαζί του όλοι μας
Είναι χρέος μας να γκρεμίσουμε την αίσθηση περί επικράτησης μιας δυστοπικής πραγματικότητας και να προστατεύσουμε και αναδείξουμε σταθερές αξίες της ανθρωπότητας
Στο λυκόφως του 2020 και στο λυκαυγές του 2021, οι σκέψεις διακατέχονται η μια την άλλη ειδικά σε μια χρονιά από τις πιο δύσκολες και ζόρικες των τελευταίων δεκαετιών.
Η ζωή μας άλλαξε ριζικά όπως και ο κόσμος όλος και η Covid-19 μας έβαλε σε μια νέα «κανονικότητα» χωρίς τις σταθερές του παρελθόντος.
Η πανδημία σάρωσε κεκτημένα, αντιλήψεις, συμπεριφορές, συνήθειες και τρόπο σκέψης και έθεσε νέα διλήμματα στα πεδία της ιατρικής, της ηθικής, της φιλοσοφίας, της οικονομίας, της πολιτικής και της κοινωνίας.
Η κρίση που βιώνουμε μας φώτισε –και τώρα την ώρα του απολογισμού με το φευγιό του 2020 και τον ερχομό του 2021- πτυχές της ζωής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής που είχαν τεθεί στο περιθώριο τις τελευταίες δεκαετίες και δεν θεωρούνταν ελκυστικές προς συζήτηση. Όμως η ζωή τα έφερε έτσι που μπήκαν με ένταση στο τραπέζι του διαλόγου. Κυρίως μας έδωσε την δυνατότητα του αναστοχασμού.
Τέτοιες ώρες πολλοί λένε για την αναγκαία περισυλλογή που πρέπει να γίνεται με την αποχώρηση του έτους. Πολλά ερωτήματα μπαίνουν: Τι μας αφήνει ως κληρονομιά ο κορωναϊός; Τι αλλάζει στη ζωή μας και πόσο; Η κανονικότητα, όταν αυτή επιστρέψει, τι χαρακτηριστικά θα έχει;
Σίγουρα οι περισσότεροι θα έχετε κατά καιρούς σκεφτεί τι έρχεται στο μέλλον και πως θα είναι η ζωή μας από εδώ και πέρα. Και το ανησυχητικό είναι ότι η πλειοψηφία βλέπει το μέλλον «μαύρο». Οι αρνητικές σκέψεις υπερτερούν και απουσιάζει η θετική προοπτική και η αισιόδοξη νότα.
Η έλευση των εμβολίων είναι ένα θετικό μήνυμα και εξαρτάται πως βλέπει κανείς το ποτήρι, ή μισογεμάτο ή μισοάδειο.
Οφείλουμε στους εαυτούς μας να το δούμε μισογεμάτο, με αισιοδοξία, ελπίδα και θετική διάθεση για το μέλλον.,
Είναι χρέος μας να γκρεμίσουμε την αίσθηση περί επικράτησης μιας δυστοπικής πραγματικότητας και να προστατεύσουμε και αναδείξουμε σταθερές αξίες της ανθρωπότητας, όπως π.χ. η αλληλεγγύη. Παράλληλα να αλλάξουμε την αρχιτεκτονική στο πεδίο της οικονομίας, της κοινωνικής πολιτικής, κ.α. Π.χ. δεν μπορεί να συζητάμε για το μετά την πανδημία χωρίς την οικοδόμηση ενός νέου Εθνικού Συστήματος Υγείας ή δεν μπορεί να μην δούμε πως η κλιματική αλλαγή επηρεάζει την έλευση πανδημιών, ακόμα και πιο θανατηφόρων από την Covid-19.
«Όλα τα πράγματα αλλάζουν, κι εμείς αλλάζουμε μαζί μ’ αυτά» (Omnia mutantur, nos et mutamur in illis) έλεγαν οι Ρωμαίοι και με αυτό το ρητό ας αναστοχαστούμε το μέλλον και πως πρέπει αυτό να είναι σε ένα καλύτερο περιβάλλον, πιο ανθρωποκεντρικό.
- Τι προσφέρουν στον σκύλο το πεπόνι και το καρπούζι – Δύο απολαυστικές συνταγές
- Μπρίτνεϊ Σπίαρς: Οι γιοι της θέλουν να έχουν επαφή με τον παππού τους – «Τον συγχώρεσαν»
- Μικροδάνεια, υπερχρεωμένα νοικοκυριά και μια «φούσκα» ενός τρισεκατομμυρίου ρουβλιών στη Ρωσία
- Η Μεσόγειος φλέγεται!
- Societe Generale: Η απο-παγκοσμιοποίηση… είναι μύθος
- Κλιματική αλλαγή: Πώς πυροδοτεί νέο κύκλο ανατιμήσεων με… έμφαση στα τρόφιμα – Τι γράφει το TIME