Χρήστος Ευθυμίου: Ο αξιαγάπητος «βλάκας» του ελληνικού κινηματογράφου, είχε πάρει μετάλλιο Ανδρείας
Έγινε γνωστός από την ταινία «Ένας βλάκας και μισός» (1959) και είχε σημαντική παρουσία κυρίως στο θέατρο
Γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1900 στη Λαμία και ο πατέρας του ήταν ερασιτέχνης ηθοποιός, ενώ διατηρούσε καφενείο από το οποίο περνούσαν διάφοροι θίασοι, κυρίως αθηναϊκοί. Μεγαλωμένος σε ένα τέτοιο περιβάλλον, εντόπισε νωρίς την αγάπη και την κλίση του στην υποκριτική.
Η οικογένειά του ήταν φτωχή και ο Χρήστος Ευθυμίου βρήκε διέξοδο στις σπουδές, ωστόσο πριν κλείσει τα 20 χρόνια εντάχθηκε στον ελληνικό στρατό και ήταν από τους πρώτους στρατιώτες που πάτησαν στη Σμύρνη. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή επέστρεψε στην Ελλάδα και συνέχισε τις σπουδές του στη Νομική. Παράλληλα με τις σπουδές του στη νομική, ο αξιαγάπητος ηθοποιός σπούδαζε υποκριτική και υπήρξε από τους πρώτους που εισήχθησαν στη νεοϊδρυθείσα τότε Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου.
Τιμήθηκε με το Μετάλλιο Ανδρείας για τη συμμετοχή του στη Μικρασιατική Εκστρατεία, ενώ η Γαλλική Δημοκρατία τον βράβευσε με το παράσημο των Ακαδημαϊκών Δαφνών για την ερμηνεία του στα έργα του Μολιέρου / Πηγή: mixanitouxronou.gr
Λίγο καιρό αργότερα τιμήθηκε από το ελληνικό κράτος με το Μετάλλιο Ανδρείας για την προσφορά του στη Μικρασιατική εκστρατεία.
Ο ίδιος πολλές φορές φορές εργαζόταν ως υποβολέας στο θέατρο. Κάποτε όταν ζήτησε να πάρει ρόλο σε παράσταση, ο διευθυντής της σχολής του είχε πει: «Πιστεύεις στ’ αλήθεια ότι κάνεις εσύ για Οιδίποδας ή για Σαίξπηρ; Κοίτα τη φάτσα σου και πες μου». Ωστόσο η συνέχεια ήταν πολύ διαφορετική.
Η καριέρα και η βράβευση από τη Γαλλική Δημοκρατία
Η δεκαετία του ΄50 υπήρξε η σημαντικότερη της καριέρας του, καθώς έπαιξε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, αλλά και σε ταινίες της εποχής. Ήταν από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του τότε Βασιλικού Θεάτρου, του σημερινού Εθνικού.
Αγαπήθηκε και γνώρισε καθολική αναγνώριση όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία «Ένας βλάκας και μισός» το 1959. Συμπρωταγωνιστές του Ευθυμίου ήταν ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος και η Ρίκα Διαλυνά, ενώ το σενάριο διασκεύασε ο Γιάννης Δαλιανίδης από το ομώνυμο θεατρικό του Δημήτρη Ψαθά.
Σκηνή από την ταινία «Ένας βλάκας και μισός», 1959 / Youtube
Το 1952 ήρθε η ύψιστη τιμή για τον αγαπημένο ηθοποιό, όταν η Γαλλική Δημοκρατία τον βράβευσε με το παράσημο των Ακαδημαϊκών Τεχνών για την ερμηνεία του στα έργα του Μολιέρου. Επιπλέον, διέπρεψε ως κωμικός στα έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.
Σε μία άλλη μεγάλη επιτυχία της εποχής, «Τη Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα» πρωταγωνίστησε δίπλα σε μεγάλα ονόματα όπως ο Μπάρκουλης, η Καρέζη, ο Αυλωνίτης, ο Παπαγιαννόπουλος, ο Φωτόπουλος, ο Σταυρίδης, ο Ορέστης Μακρής.
Οι σημαντικότεροι σταθμοί στην κινηματογραφική του καριέρα υπήρξαν, Το δρομακάκι του παραδείσου (1944), Ένας βλάκας και μισός (1959), Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα (1960), Ο γυναικάς (1957), Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας (1955) και Ο άγνωστος (1956).
Στο θέατρο, η πρώτη του δουλειά ήρθε το 1929 με το ρόλο του στην παράσταση Δεσποινίς δικηγόρος. Επιπλέον, πρωταγωνίστησε σε σημαντικά θεατρικά της εποχής όπως η Βαβυλωνία, ο Αρχοντοχωριάτης, ο Δον Κιχώτης, ο Επιθεωρητής, Δεσποινίς ετών 39, Φον Δημητράκης, Η νύχτα είναι του Λεωνίδα και ο Ταρτούφος.
Μετά το θάνατο του Βασίλη Λογοθετίδη τέθηκε επικεφαλής του θιάσου του κωμικού ηθοποιού και το 1962 τιμήθηκε από τον Βασιλιά Παύλο με σχετικό παράσημο. Μετά το 1960 αφιερώθηκε στη μεγάλη του αγάπη, το θέατρο, και το υπηρέτησε μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Ο πιο αγαπημένος «βλάκας» του ελληνικού κινηματογράφου πέθανε στις 4 Μαΐου 1971 στην Αθήνα.
Πηγή: mixanitouxronou.gr
- Γερμανία: Τα εμβόλια για την mpox θα πρέπει να σταλούν στην Αφρική, δηλώνει Γερμανός λοιμωξιολόγος
- ΑΕΚ: Με Γκαρσία κόντρα στον ΟΦΗ
- Ρωσία: Η Μόσχα απειλεί με δίωξη δύο Ιταλίδες δημοσιογράφους που έκαναν ρεπορτάζ στο Κουρσκ
- Ευλογιά των πιθήκων: «Αναμένουμε περισσότερα εισαγόμενα κρούσματα» – Πώς μπορεί η νόσος να φτάσει στην Ελλάδα
- Μάστιγα οι κλοπές στις παραλίες – Αρπάζουν κινητά και πορτοφόλια
- Kenneth Iwamasa: Ποιος είναι ο πρώην βοηθός του Μάθιου Πέρι ο οποίος κατηγορείται για το θάνατο του