Η άγνωστη ιστορία του χαμένου αστέρα Ρίβερ Φίνιξ – 29 χρόνια μετά το θάνατό του
«Σαράντα πέντε λεπτά αργότερα, ήταν νεκρός» λέει η φίλη του Σαμάνθα Μάθις, η οποία μίλησε στην Guardian το 2018 πρώτη φορά για εκείνη την απαίσια νύχτα και για τον άνθρωπο πίσω από τον μύθο.
Τη νύχτα της 30ής Οκτωβρίου του 1993, ο Ρίβερ Φίνιξ, η φίλη του, η ηθοποιός Σαμάνθα Μάθις, και τα αδέλφια του, ο Λιφ (γνωστός πλέον ως Χοακίν) και η Ρέιν, μπήκαν στο Viper Room, το κλαμπ του Λος Άντζελες που ανήκε στον Τζόνι Ντεπ. Η Μάθις νόμιζε ότι βρίσκονταν εκεί μόνο για να αφήσουν τον μικρό του αδελφό και την αδελφή του «αλλά όταν φτάσαμε μου είπε: «Ω, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που παίζουν μουσική απόψε στο κλαμπ και θέλουν να παίξω μαζί τους – είναι εντάξει, έτσι;»».
Δεν ήταν εντάξει για εκείνη, νόμιζε ότι θα πήγαιναν κατευθείαν στο σπίτι της. «Ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά εκείνο το βράδυ, κάτι που δεν καταλάβαινα. Δεν είδα κανέναν να παίρνει ναρκωτικά, αλλά εκείνος ήταν φτιαγμένος με τρόπο που με έκανε να νιώθω άβολα – ήμουν πολύ μπλεγμένη» λέει. Ήξερε όμως ότι ήθελε να μείνει και πίστευε ότι δεν θα αργούσε – άλλωστε, κάποια από τα πράγματά του ήταν στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου της. Αντ’ αυτού, λέει, αρχίζοντας να κλαίει: «Σαράντα πέντε λεπτά αργότερα, ήταν νεκρός».
Σχεδόν τριάντα χρόνια από εκείνη τη νύχτα, όταν ο νεαρός ηθοποιός που πάντα φρόντιζε να αποφεύγει όλα τα συνηθισμένα κλισέ των διασημοτήτων πέθανε με τον πιο κλισέ θάνατο από όλους, στη Sunset Boulevard σε ηλικία μόλις 23 ετών. Ο Φοίνιξ πάντα μισούσε τη φήμη, αλλά θεωρούσε ότι το μόνο πιθανό πλεονέκτημά της ήταν ότι μπορούσε να τη χρησιμοποιήσει για καλό και να αλλάξει τον κόσμο, μιλώντας επιτακτικά σε κάθε συνέντευξή του για τη χορτοφαγία και το περιβάλλον. Είναι ένα πρότυπο που πολλοί προσπάθησαν να αντιγράψουν, αλλά κανείς δεν το πέτυχε όπως αυτός, επειδή πίστευε στα ιδανικά του πιο έντονα από ό,τι οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν σε οτιδήποτε.
Διαβάστε επίσης: Χοακίν Φίνιξ : Νιώθω ακόμα την παρουσία του Ρίβερ
Photo: Wikimedia Commons
«Μακάρι να μπορούσα να πάω κάπου όπου κανείς δεν θα με ξέρει»
Ήταν το αγόρι που κάποτε έφυγε κλαίγοντας από ένα εστιατόριο επειδή η φίλη του, η ηθοποιός και ακτιβίστρια Μάρθα Πλίμπτον, παρήγγειλε θαλασσινά. Ποτέ δεν γοητεύτηκε από τη λάμψη της διασημότητάς του- όταν ήταν υποψήφιος για Όσκαρ το 1989, για την ερμηνεία του στην ταινία Running on Empty, ένας δημοσιογράφος στο κόκκινο χαλί των Όσκαρ του είπε: «Είναι εύκολο να παρασυρθείς από τον χολιγουντιανό θόρυβο, έτσι δεν είναι;». «Μμμ, όχι για μένα, δεν είναι» απάντησε, δείχνοντας λίγο έκπληκτος από την ερώτηση. Αλλά το να αντιδράς ενάντια στην επιτυχία μπορεί να είναι εξίσου επικίνδυνο με το να την αγκαλιάζεις, επειδή μπορεί να ξεφύγεις από την αυτοαποστροφή και τη σύγχυση.
«Μακάρι να μπορούσα να πάω κάπου όπου κανείς δεν θα με ξέρει» είπε με λυγμούς στην ερμηνεία του στην ταινία Stand By Me. Μετά το θάνατό του, η μητέρα του Αρλίν (γνωστή ως Χαρτ) δήλωσε στο περιοδικό Esquire ότι ο γιος της μοιραζόταν αυτό το συναίσθημα: «Καθώς ο Ρίβερ μεγάλωνε, αισθανόταν όλο και πιο άβολα που ήταν το παιδί-σταρ. Συχνά έλεγε ότι επιθυμούσε να είναι απλά ανώνυμος. Αλλά ποτέ δεν ήταν. Όταν δεν ήταν σταρ του κινηματογράφου, ήταν ιεραπόστολος. Υπάρχει μια ομορφιά σε αυτό – ο άνθρωπος με τον σκοπό, ο ηγέτης – αλλά υπάρχει και μια βαθιά μοναξιά».
Σε αντίθεση με τους περισσότερους αστέρες που πεθαίνουν νέοι, ο Φίνιξ δεν συνδέεται μόνο με τον πρόωρο θάνατο αλλά και με το πρώιμο ταλέντο. Κάθε νεαρός ηθοποιός, από τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο μέχρι τον Τιμοτέ Σαλαμέ, που δείχνει πρώιμες υποσχέσεις συγκρίνεται με τον Φίνιξ.
«Όταν ο Ρίβερ ήρθε για οντισιόν, ήταν προφανές ότι ήταν ένα καταπληκτικό, μοναδικό ταλέντο. Μπορούσε να παίξει όργανα, ήταν τόσο έξυπνος και λαμπρός, μπορούσε να κάνει τα πάντα, πραγματικά» λέει ο Ρομπ Ράινερ, ο οποίος σκηνοθέτησε τον Φίνιξ στο Stand By Me. Ωστόσο, όσο ταλαντούχος κι αν ήταν, ο Ράινερ έπρεπε να πείσει τον 15χρονο τότε να δείξει τον πόνο του αντί να τον κλείνει μέσα του.
«Του είπα: «Θέλω να σκεφτείς μια φορά που κάποιος, ένας ενήλικας που είναι σημαντικός για σένα, σε απογοήτευσε. Κούνησε το κεφάλι του και απομακρύνθηκε για να σκεφτεί για λίγα λεπτά. Η επόμενη λήψη, στην οποία κλαίει, είναι αυτή που υπάρχει στην ταινία. Ποτέ δεν μου είπε τι σκεφτόταν – υπέθεσα ότι ίσως κάποιον από τους γονείς του, αλλά δεν ξέρω. Και όταν βλέπω τώρα την ταινία, όταν εξαφανίζεται στο τέλος, είναι πολύ, πολύ λυπηρό», λέει ο Ράινερ.
Ο Φίνιξ φαινόταν επίσης να έχει στήριγμα την οικογένειά του κατά τη διάρκεια του Stand By Me, οπότε ο Ράινερ δεν ανησύχησε. «Είχε τη μητέρα του εκεί μαζί του και όλα τα αδέλφια του, ήταν όλοι εκεί. Αλλά ήξερα ότι ο πατέρας του είχε προβλήματα με το αλκοόλ ή κάτι τέτοιο. Ήξερα ότι υπήρχαν προβλήματα».
Ο Ρίβερ Φίνιξ, ο Νταν Ακρόιντ και ο Σκάι Φίνιξ / Photo: Wikimedia Commons
Οι ρόλοι τα είχαν προβλέψει όλα
Είναι πάντα λάθος να μπερδεύουμε έναν ηθοποιό με τους ρόλους του, αλλά είναι αδύνατο να μην παρατηρήσουμε ότι οι καλύτερες ερμηνείες του Φίνιξ αφορούσαν τον ρόλο ενός χαρακτήρα με περίπλοκο οικογενειακό υπόβαθρο. Στο My Own Private Idaho, ίσως την καλύτερη ερμηνεία του, υποδύθηκε τον Μάικ, έναν πλανόδιο που αναζητά τη μητέρα του, ο οποίος λέει: «Αν είχα μια κανονική οικογένεια και μια καλή ανατροφή, τότε θα ήμουν ένα καλά προσαρμοσμένο άτομο… Δεν είχα σκύλο ή κανονικό μπαμπά ούτως ή άλλως, ναι. Δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τον εαυτό μου». Μετά ήταν το Running on Empty, για έναν μοναχικό έφηβο παγιδευμένο στον εκτός δικτύου τρόπο ζωής της οικογένειάς του. Στο The Mosquito Coast, έπαιξε τον γιο ενός άνδρα αποφασισμένου να χτίσει μια ουτοπία στην Κεντρική Αμερική. Στο Stand By Me, ο χαρακτήρας του δυσανασχετούσε που τον καθόριζε η φήμη της οικογένειάς του.
Τη δεκαετία του 1980, ήταν γνωστό ότι ο Φοίνιξ είχε μια εκκεντρική παιδική ηλικία, αλλά, εκ των υστέρων, φαίνεται ότι λίγοι εκτιμούσαν πόσο εξαιρετική ήταν. Οι γονείς του, ο Τζον και η Άρλιν, ήταν περιπλανώμενοι χίπηδες και όταν ο Ρίβερ ήταν μόλις τριών ετών, η οικογένεια προσχώρησε στα Παιδιά του Θεού, μια χριστιανική αίρεση που πίστευε, μεταξύ άλλων, ότι το σεξ χωρίς όρια ήταν μια μορφή αγάπης. Η οικογένεια μετακόμισε από τη Βενεζουέλα στο Μεξικό και στο Πουέρτο Ρίκο για να διαδώσουν τον λόγο της αίρεσης, και ο Φίνιξ στάλθηκε από παιδί να διασκεδάζει τον κόσμο για να μαζέψει χρήματα για φαγητό. Επίσης, όπως είπε αργότερα σε συνέντευξή του, κακοποιήθηκε σεξουαλικά όταν ήταν τεσσάρων ετών. Ο Φίνιξ δεν μίλησε σχεδόν ποτέ για τα Παιδιά του Θεού, αλλά η μητέρα του ανέφερε: «Είναι αηδιαστικοί. Καταστρέφουν τις ζωές των ανθρώπων».
Η οικογένεια ήταν τόσο βαθιά ριζωμένη στην αίρεση που ο Τζον χαρακτηρίστηκε «Αρχιεπίσκοπος της Βενεζουέλας», αλλά τελικά την εγκατέλειψαν και επέστρεψαν στις ΗΠΑ. Ο Φίνιξ δεν πήγε ποτέ σχολείο- αντίθετα, η μητέρα του ήρθε σε επαφή με τον διευθυντή κάστινγκ της Paramount και ο Φίνιξ άρχισε να εργάζεται σε ηλικία μόλις οκτώ ετών. Τα αδέλφια του σύντομα ακολούθησαν το παράδειγμά του.
Photo: YouTube
Τα χαμένα παιδικά χρόνια
«Μας λείπει η κανονική παιδική ηλικία μερικές φορές, μας λείπουν οι φίλοι μας, όταν πηγαίνουμε κάπου συναντάμε νέους ανθρώπους που μετά πρέπει να αποχαιρετήσουμε» είπε ο 13χρονος Χοακίν σε έναν δημοσιογράφο το 1987, όταν ένα τηλεοπτικό συνεργείο επισκέφθηκε το σπίτι της οικογένειας στη Φλόριντα.
Η οικογένεια ήταν αγαπημένη και δεμένη, αλλά ο Τζον ήταν περίπλοκος. Στις φωτογραφίες του από τη δεκαετία του 1980, είναι φτυστός ο Χοακίν και ο Ρίβερ τον έβλεπε περισσότερο ως μικρό αδελφό παρά ως πατρική φιγούρα. Ο Τζον αντιμετώπιζε προβλήματα με το αλκοόλ και, από πολύ μικρή ηλικία, ο Φίνιξ ένιωθε ότι εκείνος, και όχι ο πατέρας του, έπρεπε να στηρίξει την οικογένεια.
«Ο Ρίβερ μου είπε εκείνη την τελευταία χρονιά: ‘Πρέπει να κάνω άλλη μια ταινία για να μαζέψω αρκετά χρήματα ώστε η μικρότερη αδελφή μου να πάει στο κολέγιο’» θυμάται η Μάθις. «Δεν ξέρω αν αυτό ήταν αλήθεια, αλλά θυμάμαι ότι το είπε».
Η Μάθις που ήταν μαζί του όταν πέθανε, δεν έχει μιλήσει ποτέ πριν σε βάθος γι’ αυτόν. «Εκτός από τον ψυχολόγο μου» λέει με ένα μετανοιωμένο γέλιο.
«Γνωριστήκαμε όταν ήμασταν και οι δύο 19 ετών και μου πήρε ένα τσιγάρο σε ένα κλαμπ του Λος Άντζελες. Ακούγεται απίστευτα φτηνό, αλλά ήξερα ότι μια μέρα θα ήμουν μαζί του. Απλά ένιωθα ότι ήταν μοιραίο μεταξύ μας και υπήρχε τέτοια χημεία» λέει. Τρία χρόνια μετά από εκείνη την πρώτη συνάντηση, το προμήνυμα της Μάθις επαληθεύτηκε όταν τους έδωσαν το καστ για την ταινία The Thing Called Love.
«Νομίζω ότι αναγνωρίσαμε κάτι ο ένας στον άλλον» λέει. Η Mάθις είχε μεγαλώσει από ανύπαντρη μητέρα και ασχολιόταν με την υποκριτική από την εφηβεία της. «Προερχόμασταν από πολύ διαφορετικές οικογένειες, αλλά ίσως υπήρχαν κάποια σπασμένα κομμάτια ο ένας στον άλλον που αναγνωρίζαμε. Βρήκαμε ασφαλές λιμάνι».
Από την ταινία Το δικό μου Αϊντάχο / Photo: Wikimedia Commons
Και ύστερα ήρθαν τα ναρκωτικά
Μετά τον θάνατο του Φίνιξ, διάφοροι άνθρωποι που τον γνώριζαν μίλησαν για το πώς είχαν δει τον φημισμένο ηθοποιό να διολισθαίνει στη χρήση ναρκωτικών με την πάροδο των χρόνων. Η Μάθις ωστόσο, θυμάται την τελευταία του χρονιά ως πολύ όμορφη και ευτυχισμένη, θυμάται τις φορές που έμεναν με την οικογένειά του στη Φλόριντα και την Κόστα Ρίκα, όπου έπαιζαν μουσική και μαγείρευαν χορτοφαγικό φαγητό. «Απλώς κάναμε παρέα με τα αδέλφια του και μεγαλώναμε μαζί τους. Ήταν τόσο καλός στην παρέα».
Ίσως ελλείψει πατρικής φιγούρας, ο Φίνιξ γέμισε τη ζωή του με οιονεί μεγάλα αδέλφια που προσπαθούσαν να τον βοηθήσουν: Ο Ντερμοτ Μαλρόνι ήταν ο ένας, ο Ντακ Ακρόιντ ο άλλος, και ο Φίνιξ και η Μάθις έμειναν με τον τελευταίο για ένα διάστημα στο σπίτι του στον Καναδά. Ο Ακρόιντ είχε χάσει τον καλύτερο φίλο του, τον Τζον Μπελούσι, από υπερβολική δόση ναρκωτικών μια δεκαετία νωρίτερα, και φέρεται να προέτρεψε τον Φίνιξ να μείνει μακριά από τα ναρκωτικά.
Η μητέρα του Φοίνιξ είχε μεταφέρει τα παιδιά στη Φλόριντα καθώς γίνονταν πιο επιτυχημένοι για να τα κρατήσει μακριά από τα πιο κακόφημα στοιχεία της ζωής του Λος Άντζελες. Ο Φίνιξ εξακολουθούσε να βλέπει ως ρόλο του να σώζει ανθρώπους και καθώς άρχισε να κάνει παρέα με διάφορους δημιουργικούς ανθρώπους στο Λος Άντζελες, προσπάθησε να τους βοηθήσει να κόψουν την ηρωίνη, φτάνοντας στο σημείο να βάλει ένα συγκεκριμένο άτομο σε κέντρο αποτοξίνωσης. ««Όταν χρειάστηκε ο ίδιος βοήθεια δεν τον βοήθησαν» λέει η Μάθις. Από όσο γνωρίζει ήταν νηφάλιος κατά τη διάρκεια του κοινού τους χρόνου, «αλλά ήμουν πολύ νέα τότε. Τις ημέρες πριν πεθάνει, όμως, ήξερα ότι κάτι συνέβαινε».
Με την Μάρθα Πλίμτον / Photo: Wikimedia Commons
Ημέρες μαζικής κραιπάλης
Σύμφωνα με το βιβλίο του 2013, Running with Monsters, του φίλου του Φίνιξ, Μπομπ Φόρεστ, ο Ρίβερ είχε περάσει τις προηγούμενες ημέρες σε μια μαζική κραιπάλη ναρκωτικών με τον κιθαρίστα των Red Hot Chili Peppers, Τζον Φρουσιάντε: «Ο Ρίβερ έμεινε με τον Τζον για τις επόμενες ημέρες, και πιθανότατα δεν κοιμήθηκε ούτε λεπτό. Η ρουτίνα των ναρκωτικών παρέμεινε αρκετά σταθερή για όλους μας. Πρώτα, καπνίζαμε κρακ ή ρίχναμε κοκαΐνη απευθείας σε μια φλέβα για αυτό το ηλεκτρικό χτύπημα των 90 δευτερολέπτων, το ηλεκτρικό κουδούνισμα του εγκεφάλου. Στη συνέχεια, ρίχνεις ηρωίνη για να πάρεις μια ανάσα και να κατέβεις αρκετά ώστε να είσαι σε θέση να κάνεις μια συζήτηση για λίγα λεπτά πριν ξεκινήσεις ξανά τον κύκλο» έγραψε ο Φόρεστ.
Τη νύχτα της 30ής Οκτωβρίου 1993, όταν η Μάθις συνειδητοποίησε ότι ο Φίνιξ ήθελε να μείνει στο Viper Room, πήγε στο μπάνιο. «Ήξερα ότι ήταν μαστουρωμένος εκείνο το βράδυ, αλλά η ηρωίνη που τον σκότωσε δεν του δόθηκε στο Viper Room. Έχω τις υποψίες μου για το τι συνέβαινε, αλλά δεν είδα τίποτα» λέει. Όταν η Μάθις βγήκε από την τουαλέτα είδε τον Φίνιξ σε συμπλοκή με έναν άλλο άνδρα και τους δύο να σπρώχνονται έξω από την πλαϊνή πόρτα του κλαμπ από έναν πορτιέρη. Όταν βγήκε στο δρόμο πίσω τους, είδε τον Φίνιξ να πέφτει στο έδαφος και να παθαίνει σπασμούς στο πεζοδρόμιο. Ευτυχώς, αυτό συνέβη πριν οι παπαράτσι εμφανιστούν, οπότε κανείς δεν έβγαζε φωτογραφίες, αλλά αυτό σήμαινε επίσης ότι κανείς δεν ήταν εκεί για να βοηθήσει.
«Τι έκανες; Τι έχει πάρει;» φώναξε η Μάθις στον άλλο άνδρα. «Άφησέ τον ήσυχο, του χαλάς το κέφι» ανταπάντησε εκείνος.
Ο Mάθις προσπάθησε απεγνωσμένα να ξαναμπεί στο κλαμπ για να φέρει βοήθεια, αλλά η πλαϊνή πόρτα ήταν ερμητικά κλειστή. Έτσι, έτρεξε γύρω γύρω στην κύρια πόρτα, έψαξε στο κλαμπ για τα αδέλφια του και έτρεξαν όλοι έξω.
Ο Χοακίν κάλεσε το 100 για βοήθεια σε ένα τηλεφώνημα που θα διαρρεύσει σχεδόν αμέσως στους ειδησεογραφικούς σταθμούς: «Παθαίνει κρίσεις! Ελάτε εδώ, σας παρακαλώ, σας παρακαλώ, γιατί πεθαίνει, σας παρακαλώ» έκλαιγε με λυγμούς ο 19χρονος. Ο Φίνιξ είχε ήδη πέσει σε καταστολή όταν έφτασαν οι τραυματιοφορείς και στο νοσοκομείο διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Είχε πεθάνει από υπερβολική δόση κοκαΐνης και ηρωίνης.
Μετά το θάνατό του, όλοι είχαν μια θεωρία για το πώς το όμορφο αγόρι με τις τόσο μεγάλες φιλοδοξίες είχε πάει τόσο άδικα. Σήμερα, η Μάθις τον θυμάται ως «ευαίσθητο και εμμονικό. Ένιωθε τα πράγματα στην καρδιά του πολύ βαθιά». Η Πλίμτον είπε μετά το θάνατό του: «Ήταν απλώς ένα αγόρι, ένα πολύ καλόκαρδο αγόρι που τα είχε παίξει πολύ άσχημα και δεν είχε ιδέα πώς να εφαρμόσει τις καλές του προθέσεις».
Ο Φίνιξ ήταν νεότερος από τον Τζέιμς Ντιν όταν πέθανε και ο θάνατός του ήταν τουλάχιστον εξίσου σημαδιακός για τη γενιά του. Πριν πεθάνει, φαινόταν ακόμα πιο σίγουρη επιτυχία από τον Τομ Κρουζ και η απουσία του έκανε χώρο για να αναδειχθούν άλλοι νέοι ηθοποιοί – ο Ντι Κάπριο, προφανώς.
«Ο Λίο μου είπε ότι είδε το Ρίβερ τη νύχτα που πέθανε, πριν πάει στο Viper Room» λέει ο Ράινερ. «Και αυτό μπορεί να ήταν μια προειδοποίηση, επειδή ο Λίο δεν μπήκε ποτέ στα ναρκωτικά».
Είναι σχεδόν αδύνατο να φανταστεί κανείς, ας πούμε, τον Κερτ Κομπέιν, ο οποίος πέθανε ένα χρόνο μετά τον Ρίβερ, στον σημερινό κόσμο των διασημοτήτων, αλλά είναι εξαιρετικά εύκολο να φανταστεί κανείς τον Φίνιξ να ζει σε ένα ράντσο στο Αϊντάχο ή στην Καλιφόρνια, να παίζει σε ανεξάρτητες ταινίες, προτρέποντας όλους μας να κοιτάξουμε μακριά από τα τηλέφωνά μας και να σκεφτούμε τη γη, τη θάλασσα και τον ουρανό.
«Κοιτάζω μια φωτογραφία του τώρα, ωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω…» λέει η Μάθις «Νομίζω ότι αν ο Ρίβερ ήταν ακόμα εδώ, θα έπαιζε θέατρο, θα σκηνοθετούσε, θα έσωζε το περιβάλλον, απλά θα ζούσε και θα έκανε παρέα. Θεέ μου, δεν θα ήταν ωραία;».
Δείτε το βίντεο με τη ζωή του
*Το στόρι δημοσιεύθηκε το 2018 στην theguardian.com
- LIVE: Χάβρη – Παρί Σεν Ζερμέν
- Γκουτέρες: Το απόλυτο εμβόλιο για την πολιομυελίτιδα είναι η ειρήνη – «Ναι» της Χαμάς στην πρόταση του ΟΗΕ
- Ο «χάρτης» των πληρωμών από e-ΕΦΚΑ και ΔΥΠΑ έως τις 23 Αυγούστου
- Εργασία: «Το πρώην αφεντικό μου με εκφόβιζε και μου έκλεψε τις ιδέες» -Πού οφείλεται, πώς να το διαχειριστείτε
- Ντόρτμουντ: Κατέγραψε τα υψηλότερα έσοδα στην ιστορία της
- Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι αγαπούσε πολύ τις γάτες και σιχαινόταν τους ανθρώπους