![Η γειτονιά που ενσαρκώνει τη Νέα Υόρκη – Ακούγονται 167 διαφορετικές γλώσσες](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/jhslxdcsdfaofg.jpg)
Η γειτονιά που ενσαρκώνει τη Νέα Υόρκη – Ακούγονται 167 διαφορετικές γλώσσες
Οι ταξιδιώτες μπορεί να πηγαίνουν στο Σέντραλ Παρκ ή στην Τάιμς Σκουέρ για να δουν τη Νέα Υόρκη, αλλά δεν υπάρχει καλύτερο μέρος από το Τζάκσον Χάιτς για να νιώσετε το DNA της πόλης και να καταλάβετε πώς από εδώ ξεκίνησαν όλα.
Spotlight
-
Από «σπόντα» σε ένα σπίτι… όνειρο - Η ανακαίνιση που τους άλλαξε τη ζωή
-
Επική είσοδος τραγουδιστή σε πανηγύρι στο Γεράκι Λακωνίας
-
Έζησαν τον «Εξορκιστή» - Πώς θα αντιδρούσατε αν ξυπνούσατε και ο σύντροφός σας «αιωρούνταν»;
-
Μεσσηνία: Εφιαλτικές στιγμές έζησε οικογένεια όταν δέχτηκε επίθεση από ροτβάιλερ – Πώς γλύτωσαν
«Μόλις λίγους μήνες μετά τη μετακόμισή μου στη Νέα Υόρκη, έπιασα κουβέντα με μια γυναίκα από τη συνοικία Κουίνς. «Από πού είσαι;» με ρώτησε. «Λοιπόν, είναι λίγο περίπλοκο», άρχισα, προετοιμαζόμενος για την κουβέντα που έχει κάποιος με περιπλανώμενες ρίζες» γράφει ο Sebastian Modak στο BBC Travel και συνεχίσει:
«»Είμαι μισός Κολομβιανός και μισός Ινδός» λέω. «Α, άρα είσαι από το Τζάκσον Χάιτς;» με διέκοψε».
Δεν είμαι, αλλά δεν ήταν κακή εικασία. Σύντομα έμαθα ότι το Τζάκσον Χάιτς, μια γειτονιά στη βορειοδυτική γωνία του Κουίνς, φημίζεται ως ένα από τα πιο ποικιλόμορφα μέρη της Γης. Ένα τμήμα του, μια περιοχή που ονομάζεται Μικρή Κολομβία, περνάει ακριβώς μέσα από τη Μικρή Ινδία – εξ ου και η εικασία της γυναίκας. Είναι δύσκολο να προσδιοριστούν ακριβείς αριθμοί, αλλά το Τζάκσον Χάιτς (Jackson Heights) θεωρείται ότι φιλοξενεί περίπου 180.000 ανθρώπους που μιλούν τουλάχιστον 160 γλώσσες (167 λένε κάποιοι, συγκεκριμένα).
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/74th_St_shopping_Jax_Hts_jeh-600x450.jpg)
Photo: Wikimedia Commons
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στη λεωφόρο Ρούσβελτ
Στο νότιο άκρο της γειτονιάς, διασχίζοντας το Κουίνς σαν ραχοκοκαλιά, βρίσκεται η λεωφόρος Ρούσβελτ. Εδώ, οι συζητήσεις δεν σταματούν όταν η αμαξοστοιχία 7 περνάει από πάνω μας, απλά γίνονται πιο δυνατές. Τα καταστήματα επισκευής τηλεφώνων που διευθύνονται από Θιβετιανούς με αυτοσχέδια ιερά που βρίσκονται ανάμεσα σε πλαστικά καλύμματα iPhone, γειτνιάζουν με λατινοαμερικάνικους φούρνους που φτιάχνουν μαξιλαράκια almojábanas (κολομβιανό ψωμί με τυρί) και τραγανά empanadas.
Σε μια πρόσφατη επίσκεψη, μια γυναίκα φώναζε πάνω από την ατελείωτη φασαρία, πουλώντας ταμάλες που έστελναν στήλες ατμού στον κρύο αέρα. Πιο δίπλα, ένας άνδρας πουλούσε ηλεκτρονικές συσκευές-απομιμήσεις, προετοιμασμένος για μια πράξη εξαφάνισης στη θέα ενός αστυνομικού. Είναι εκφοβιστικό στην αρχή – τόσες πολλές γλώσσες, τόσα πολλά προς πώληση – αλλά αν μπείτε στον ξέφρενο ρυθμό του μέρους θα υπνωτιστείτε.
Όπως και η ίδια η Νέα Υόρκη, η Roosevelt Ave είναι μια πολυσύχναστη, μεθυστική δίνη πολιτιστικών ανταλλαγών και εμπορίου. Είναι ακατάστατη και όχι πάντα όμορφη, αλλά αν ξέρεις πού να κοιτάξεις, μπορείς να βρεις τη μαγεία. Με άλλα λόγια, είναι η επιτομή της Νέας Υόρκης: Ένα θορυβώδες, καπιταλιστικό περιβάλλον που προσελκύει ανθρώπους από όλο τον κόσμο που έχουν έρθει για να προσπαθήσουν να βελτιώσουν τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους.
Έτσι, ενώ οι επισκέπτες μπορεί να είναι πιο πιθανό να επισκεφθούν το Central Park ή το Άγαλμα της Ελευθερίας για να δουν το Μεγάλο Μήλο, δεν υπάρχει καλύτερο μέρος από το Jackson Heights για να νιώσει κανείς το DNA της πόλης, να καταλάβει πώς άρχισαν όλα και που μπορούν να πάνε.
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/9437270183_6a313a85e4_b-464x600.jpg)
Photo: Wikimedia Commons
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Γεύσεις, μυρωδιές, διέγερση
«Για μένα, το Τζάκσον Χάιτς μοιάζει με την ιδανική εκδοχή της Νέας Υόρκης» δήλωσε η Esthi Zipori, ο οποίος κατάγεται από το Ισραήλ και μετακόμισε στη γειτονιά πριν από επτά χρόνια. Όταν δεν διδάσκει μαθήματα αστικού σχεδιασμού σε φοιτητές πανεπιστημίου, η Zipori βοηθά τον σύζυγό της να διευθύνει το Sandwich Therapy, ένα περίπτερο φαγητού που ειδικεύεται σε «ισραηλινο-γεωργιανό φαγητό που είναι εμπνευσμένο από τη γειτονιά».
Η Zipori έχει ζήσει και σε άλλα μέρη της πόλης, αλλά στο Τζάκσον Χάιτς ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. «Έχουμε μια τόσο στενή κοινότητα εδώ που αποτελείται από μετανάστες – νιώθουμε ότι ανήκουμε εδώ» είπε. «Όταν βλέπω τουρίστες εδώ είναι συνήθως άνθρωποι που έχουν ξαναπάει στη Νέα Υόρκη και έχουν κάνει τα τουριστικά πράγματα, αλλά τώρα θέλουν να δουν την πραγματική ζωή».
Δεν ήταν ο μόνος άνθρωπος που συνάντησα που υπερηφανεύεται για την πολυπολιτισμικότητα της γειτονιάς. «Αυτό που μου αρέσει εδώ είναι ότι κάθε λεωφόρος έχει τη δική της προσωπικότητα», δήλωσε ο Oscar Zamora Flores, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Queens College, ο οποίος μεγάλωσε μεταξύ Μεξικού και Τζάκσον Χάιτς. «Υπάρχουν λεωφόροι που είναι πραγματικά χαλαρές, με όμορφη αρχιτεκτονική, και μετά φτάνεις στη Ρούσβελτ, μόλις λίγα τετράγωνα μακριά, και είναι τρελό το σκηνικό και συγκλονιστικό και μερικές φορές με τόσο κόσμο που δεν μπορείς καν να περπατήσεις».
Δείτε το βίντεο με τη ζωή στη γειτονιά
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Υπάρχει ένα είδος ποιητικής δικαιοσύνης στο Τζάκσον Χάιτς
Συνάντησα τον Zamora Flores στο Seba Seba, ένα από τα μερικές δεκάδες κολομβιανά εστιατόρια και αρτοποιεία της γειτονιάς. «Όταν ζούσα εδώ ως παιδί, μπορούσα να μετρήσω στο ένα χέρι τις φορές που πήγα στο Μανχάταν» είπε. «Δεν υπήρχε λόγος να πάω, όλα όσα χρειαζόμουν ήταν εδώ».
Ακολουθήστε τα πλήθη ανατολικά από την Diversity Plaza, έναν πεζόδρομο κοντά στην είσοδο του μετρό Jackson Heights-Roosevelt Avenue, και η Μικρή Ινδία (κάπως λανθασμένη ονομασία, αν αναλογιστεί κανείς τον ίσο αριθμό Θιβετιανών, Νεπαλέζων, Μπαγκλαντεσιανών, Πακιστανών και άλλων ομάδων που ζουν εδώ) γίνεται Μικρή Κολομβία (και Εκουαδόρ, Περού, Αργεντινή και Ουρουγουάη).
Αυτό, με τη σειρά του, αναμειγνύεται με την καρδιά της LGBTQ κοινότητας του Κουίνς που χτυπάει με επίκεντρο το Friend’s Tavern, το παλαιότερο γκέι μπαρ στο Κουίνς. «Σε αντίθεση με τα γκέι μπαρ σε άλλα μέρη της πόλης, εδώ κάθε βράδυ είναι λατινοαμερικάνικη βραδιά» δήλωσε ο Zamora Flores.
Υπάρχει ένα είδος ποιητικής δικαιοσύνης στο Τζάκσον Χάιτς –είναι ένα μέρος που γιορτάζει την ποικιλομορφία. Πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή ήταν σε μεγάλο βαθμό ένας ακατοίκητος βάλτος που ονομαζόταν Trains Meadow, όπου οι άνθρωποι κυνηγούσαν αλεπούδες και χήνες, σύμφωνα με τον Jason Antos, τον εκτελεστικό διευθυντή της Ιστορικής Εταιρείας του Κουίνς. Η γη αγοράστηκε από την εταιρεία Queensboro Corporation του Edward A MacDougall το 1914, με το όραμα της δημιουργίας ενός τόπου όπου οι λευκοί Αμερικανοί της μεσαίας και ανώτερης μεσαίας τάξης θα μπορούσαν να ζήσουν σε υπέροχα διαμορφωμένα διαμερίσματα με αυλή αγγλικού τύπου, ενώ παράλληλα θα βρίσκονταν κοντά στο Μανχάταν. Ήταν επίσης μια λεγόμενη «περιορισμένη κοινότητα», όπου απαγορεύτηκε σε μαύρους, Εβραίους και άλλες περιθωριοποιημένες ομάδες να αγοράζουν ακίνητα.
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/csdffdgdshg-600x302.jpg)
Photo: Wikimedia Commons
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/gffghdfghfjng-600x304.jpg)
Photo: Wikimedia Commons
Δεν ήταν πάντα ποιητικά δίκαια τα πράγματα
Οι λευκοί μετακόμισαν μαζικά στη γειτονιά, ειδικά όταν η γραμμή του μετρό IRT (σήμερα το τρένο 7) επεκτάθηκε μέχρι την καρδιά του Τζάκσον Χάιτς τους τελευταίους μήνες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αλλά το όραμα του MacDougall δεν κράτησε. Αφού οι κάτοικοι της Νέας Υόρκης αντιστάθηκαν και διαμαρτυρήθηκαν για χρόνια στους ρατσιστικούς νόμους περί διαχωρισμού της εποχής, κατάφεραν τελικά να αποχαρακτηρίσουν τη γειτονιά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οδηγώντας τελικά στο σημερινό πανσπερμικό ύφος της περιοχής.
Στις μέρες μας, οι επισκέπτες τείνουν να έρχονται στη γειτονιά πεινασμένοι, και η φήμη του ως ένα από τα γαστρονομικά κέντρα της πόλης είναι κατανοητή. Οι κάτοικοι εδώ μιλούν για το street food και τα εστιατόρια με ένα αχαλίνωτο πάθος που δεν θα βρείτε ποτέ ανάμεσα στα μπαρ και τα εστιατόρια των αλυσίδων του Midtown Manhattan.
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/dfgdsgfhdghjy-600x339.jpg)
Photo: YouTube
Η Bridget Bartolini, προφορική ιστορικός και ιδρύτρια του Five Boro Story Project, το οποίο στοχεύει στην ενίσχυση των κοινοτικών συνδέσεων μέσω εκδηλώσεων αφήγησης ιστοριών, κατάγεται από άλλο μέρος του Κουίνς, αλλά μετακόμισε στο Τζάκσον Χάιτς το 2016. Σε μια βόλτα στην 34η Λεωφόρο, η οποία έχει μετατραπεί σε πεζόδρομο «Open Streets» μετά την πανδημία της Covid-19, τη ρώτησα αν θεωρεί ποτέ δεδομένη την ποικιλομορφία της γειτονιάς.
«Απολύτως όχι – αυτός είναι ένας από τους λόγους που μου αρέσει εδώ» είπε, καθώς πηγαίναμε να αναζητήσουμε το αγαπημένο της Kashmiri chai (Al Naimat Sweets & Restaurant). «Σήμερα το πρωί πήγα σε ένα λιβανέζικο μαγαζί για δεκατιανό. Υπάρχουν καρότσια με φαγητό από το Μπαγκλαντές στη γωνία μου, θιβετιανά momos λίγα βήματα πιο πέρα… και όλα είναι τόσο καλά επειδή άνθρωποι που κατάγονται από αυτές τις χώρες τα φτιάχνουν για ανθρώπους από αυτές τις χώρες».
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/Jackson_Heights_1-600x400.jpg)
Photo: Wikimedia Commons
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/cfdgfgdcgxdch-600x311.jpg)
Photo: Wikimedia Commons
Μία έκπληξη σε κάθε γωνία
Για τον σεφ Esneider Arevalo, η περιοχή ήταν το προφανές μέρος για να ξεκινήσει την περιήγηση με επίκεντρο το φαγητό που προσφέρει μέσω του Culinary Backstreets. Μετακόμισε από την Κολομβία στο Τζάκσον Χάιτς πριν από 34 χρόνια, ακολουθώντας τη μητέρα του, η οποία απέκτησε τοπική φήμη ως η Arepa Lady, μετατρέποντας την επιχείρησή της από ένα περίπτερο χωρίς άδεια σε μια αυξανόμενη συλλογή από τούβλινα εστιατόρια.
«Στόχος μου με τις περιηγήσεις είναι να δείξω την ποικιλομορφία των γλωσσών, των πολιτισμών και των θρησκειών, όλα μέσω του φαγητού» δήλωσε ο Arevalo. «Οι περίπατοι γίνονται ένα παιχνίδι για το πόσες χώρες μπορούμε να αντικρίσουμε σε μια μέρα».
Σε έναν περίπατο στη λεωφόρο Ρούσβελτ, μέτρησα δώδεκα διαφορετικές χώρες. Περπατώντας λίγο πιο μακριά προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, αρχίζεις να συναντάς δεκάδες ακόμα. «Όταν οι άνθρωποι λένε ότι η Νέα Υόρκη είναι η πρωτεύουσα του κόσμου, μιλούν για αυτό το μέρος της Νέας Υόρκης», είπε ο Arevalo.
Το γεγονός ότι θα μπορούσα να ρωτήσω τρεις διαφορετικούς κατοίκους του Τζάκσον Χάιτς για συστάσεις για φαγητό και να φύγω με τρία εντελώς διαφορετικά γκρουπ προτάσεων δείχνει πόσα πολλά είναι συγκεντρωμένα σε αυτούς τους δρόμους. Για παράδειγμα, για μεξικάνικο φαγητό, ο Zamora Flores μου υπέδειξε την Juquilia στην 83η οδό, αλλά ο Arevalo μου είπε να επισκεφτώ το La Espiga στη γειτονική γειτονιά Corona. Ο Bartolini λατρεύει το Samudra για φαγητό από τη Νότια Ινδία, ενώ ο Arevalo αγαπάει το Fuska House για σνακ από το Μπαγκλαντές που σερβίρονται από ένα καρότσι.
Όσον αφορά το κολομβιανό φαγητό, εκτός από την οικογενειακή επιχείρηση, ο Arevalo είναι πιο ενθουσιασμένος με τις σπεσιαλιτέ της ακτής του Ειρηνικού που προσφέρονται στο Mister Cangrejo.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/Jackson_Heights_NY_82nd_Street-600x401.jpg)
Photo: Wikimedia Commons
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/xccvcbgngd-600x303.jpg)
Photo: Wikimedia Commons
Ο μοναδικός χαρακτήρας
Ωστόσο, η περιοχή δεν είναι απλώς ένας μικρόκοσμος της Νέας Υόρκης λόγω της γαστρονομικής και πολιτιστικής ποικιλομορφίας της, αλλά αντανακλά επίσης τους τρόπους με τους οποίους η Νέα Υόρκη αλλάζει ραγδαία. Σε μια πόλη που ιστορικά υπήρξε κάτι σαν παγκόσμια γειτονιά για ανθρώπους από όλο τον κόσμο, οι πιέσεις της αύξησης των ενοικίων απειλούν τον χαρακτήρα της Νέας Υόρκης.
Τον Δεκέμβριο του 2022, η πόλη ανακηρύχθηκε για πρώτη φορά ως η πιο ακριβή πόλη του κόσμου από το Economist Intelligence Unit, και καθώς ο αχαλίνωτος εξευγενισμός και η μετατόπιση των δημογραφικών στοιχείων έχουν οδηγήσει ορισμένους να φοβούνται ότι μετατρέπεται «στη μεγαλύτερη κλειστή κοινότητα του κόσμου», γειτονιές όπως το Τζάκσον Χάιτς είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στο να χάσουν τον μοναδικό τους χαρακτήρα.
Στις τακτικές μου βόλτες στη λεωφόρο Ρούσβελτ, περνάω δίπλα από πινακίδες που δεν ξέρω να διαβάζω και δίπλα σε αυτές που ξέρω. Αισθάνομαι ότι μαθαίνω λίγο περισσότερα για τον κόσμο και τη θέση μου σε αυτόν με κάθε επίσκεψη. Με χτυπάει το ένα κύμα μετά το άλλο από μυρωδιές – άλλες οικείες, άλλες δελεαστικά μη οικείες. Μπορεί να μην είμαι από αυτή τη γειτονιά, αλλά είναι η υπενθύμιση που χρειάζομαι μερικές φορές για τον λόγο που αποφάσισα να αποκαλώ τη Νέα Υόρκη σπίτι μου.
«Αισθάνεσαι την απίστευτη ποικιλομορφία αυτής της γειτονιάς κάθε φορά που βγαίνεις έξω, και για αυτό οι άνθρωποι ανησυχούν πολύ για την αλλαγή» δήλωσε ο Bartolini, δείχνοντας μια νέα «προσιτή» οικιστική ανάπτυξη που σχεδιάζεται και η οποία φλερτάρει με την ιδέα της «προσιτής τιμής».
Ο MacDougall, με τα σημάδια του δολαρίου τατουάζ κάτω από τα μάτια του, οραματίστηκε κάποτε αυτό που θεωρούσε ως μια τέλεια κοινότητα. Αυτό που αναπτύχθηκε είναι κάτι πολύ πιο ουτοπικό – ένας ζωντανός, αναπνέων παγκόσμιος μικρόκοσμος αποτελούμενος από ετερόκλητα μέλη που έχουν βρει σπίτι κατά μήκος μιας θορυβώδους λωρίδας από σκυρόδεμα, μέταλλο και τούβλα- ένα «παράθυρο σε αυτό που θα μπορούσε να είναι το μέλλον».
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/hfghjgfhjgfhjkgf-600x304.jpg)
Photo: Wikimedia Commons
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/Jackson_Heights_Queens_New_York_City_Little_Bangladesh_73rd_Street-600x450.jpg)
Photo: Wikimedia Commons
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/05/zxsdsdfsdfg-600x304.jpg)
Photo: Wikimedia Commons
*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο bbc.com
Ακολουθήστε το in.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις