![Η πόλη που είναι χτισμένη στο νερό και κινδυνεύει να «πνιγεί» – Και… δεν είναι η Βενετία](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/12/67654-1024x588.jpg)
Η πόλη που είναι χτισμένη στο νερό και κινδυνεύει να «πνιγεί» – Και… δεν είναι η Βενετία
Θαμμένα ρέματα και υποδομές, ακόμα και εθνικοί θησαυροί, έχουν χτιστεί σε σαθρά θεμέλια
Spotlight
-
Έως τους 40 βαθμούς η θερμοκρασία το Σάββατο - Καταιγίδες στα βόρεια
-
Απολύθηκε ο πλοίαρχος του «SAONISOS» - Σταματούν τα δρομολόγια του πλοίου
-
Προφυλακίστηκε η δικηγόρος που συνελήφθη με κοκαΐνη στο κέντρο της Αθήνας
-
Πώς η εισβολή στο Κουρσκ ανέτρεψε τα δεδομένα - Ο ρόλος των τεθωρακισμένων και ο «εμμονικός» Σίρσκι
Ο Ντέρεκ Ρος, επικεφαλής κατασκευαστής, κοιτούσε απελπισμένος τον κολοσσιαίο λάκκο των 24 μέτρων, όπου οι εργάτες έσκαβαν το υπόγειο για το νέο Μουσείο Αφροαμερικανικής Ιστορίας στην Ουάσιγκτον.
Οι τεράστιοι εκσκαφείς είχαν εισχωρήσει σε ένα σκληρό αργιλώδες χώμα, που περιέκλειε μεγάλο μέρος του ρέματος Tiber, το οποίο θάφτηκε πριν από 150 χρόνια. Με την πάροδο των δεκαετιών, το χώμα είχε σχηματίσει ένα «μαξιλάρι» υπό πίεση γύρω από τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα, που συγκρατούσε άλλα κτίρια στο εμπορικό κέντρο. Αλλά τώρα, φαινόταν ότι κινδύνευε να καταρρεύσει.
Το νερό έβγαινε από τον υδροφόρο ορίζοντα πιο γρήγορα από ό,τι αναπληρωνόταν από το ρέμα. Ήταν ο ίδιος υδροφόρος ορίζοντας που έρεε κάτω από το Μνημείο του Ουάσιγκτον, λίγα χιλιόμετρα μακριά. Ο Ρος ανησυχούσε ότι αν το «μαξιλάρι» κατέρρεε, το μνημείο θα μετατοπιζόταν ή, ακόμη χειρότερα, θα ανατρεπόταν. Όταν έκλεισε τα μάτια του, είδε μια τεράστια καταβόθρα.
«Είχα ένα επαναλαμβανόμενο όνειρο ότι μια μέρα θα πήγαινα στη δουλειά μου και το Μνημείο του Ουάσιγκτον δεν θα ήταν εκεί», περιγράφει στην αμερκανική εφημερίδα The Washington Post, η οποία δημοσιεύει ένα εκτενές άρθρο, με τον ανησυχητικό τίτλο «Η πρωτεύουσα του έθνους, χτισμένη πάνω στο νερό, παλεύει να μην πνιγεί».
Αυτό που έφεραν στο φως οι ανασκαφείς στο χώρο του Αφροαμερικανικού Μουσείου το 2012 δεν ήταν μόνο η από καιρό ξεχασμένη τοπογραφία της πρωτεύουσας του αμερικανικού έθνους, αλλά και μια υπόγεια γεωλογία που, δύο αιώνες αργότερα, καθορίζει την ευπάθεια της πόλης σε καταστροφικές πλημμύρες, καθώς η κλιματική αλλαγή εντείνει τις καταιγίδες, τις βροχοπτώσεις και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.
Οι προσωπικές περιουσίες, τα σπίτια και οι επιχειρήσεις των κατοίκων της Ουάσιγκτον, που ζουν στην κορυφή ιστορικών, θαμμένων ρεμάτων σε όλη την πόλη, πλημμυρίζουν τακτικά με ακατέργαστα λύματα και βρώμικο νερό
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/12/657575.jpg)
Προσωπικό έκτακτης ανάγκης καθοδηγεί τα οχήματα κατά μήκος της λεωφόρου Rhode Island Avenue, αφού αποκλείστηκαν από τις πλημμύρες το 2020 – Πηγή: The Washington Post
Κινδυνεύουν κυβερνητικές εγκαταστάσεις, επιχειρήσεις και σπίτια
Σε κίνδυνο βρίσκονται οι εθνικοί θησαυροί που φιλοξενούνται μέσα στο λεγόμενο «Ομοσπονδιακό Τρίγωνο», την περιοχή μεταξύ του Λευκού Οίκου και του Καπιτωλίου, όπου βρίσκονται 39 κρίσιμες κυβερνητικές εγκαταστάσεις, περιουσία ύψους 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων και αναντικατάστατα αντικείμενα της ιστορίας της Αμερικής.
Οι προσωπικές περιουσίες, τα σπίτια και οι επιχειρήσεις των κατοίκων της Ουάσιγκτον, που ζουν στην κορυφή ιστορικών, θαμμένων ρεμάτων σε όλη την πόλη, πλημμυρίζουν τακτικά με ακατέργαστα λύματα και βρώμικο νερό.
Οι αστικές πλημμύρες μπορεί να αποβούν μοιραίες, όπως τον περασμένο Αύγουστο, όταν 10 σκυλιά πνίγηκαν μέσα σε ένα κυνοκομείο στη λεωφόρο Rhode Island Avenue NE, μια τοποθεσία με ιστορικό πλημμυρών δεκαετιών.
Στη συνέχεια, υπάρχει το νερό που προέρχεται από τη γιγαντιαία λεκάνη απορροής του ποταμού Πότομακ, όπου η βροχή που πέφτει στην περιοχή των 14.690 τετραγωνικών μιλίων ταξιδεύει από τόσο μακριά όσο τα Απαλάχια Όρη στη Δυτική Βιρτζίνια, κάτω από τα ρέματα των σκληρών βράχων του Πιεμόντε, πέρα από τη γραμμή πτώσης του Ατλαντικού, στην αμμώδη παράκτια πεδιάδα του Ατλαντικού.
Την καταστροφή, την έφεραν οι Ευρωπαίοι άποικοι με τα έργα που έκαναν για γεωργικές καλλιέργειες
![](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2023/12/365456.jpg)
Οι υγρές σανίδες κάτω δεξιά δείχνουν τα σημεία όπου οι εκσκαφείς βρήκαν νερό, ενώ έσκαβαν το υπόγειο για το Αφρικανικό Μουσείο Αφρικής το 2012 – Πηγή: The Washington Post
Οι Ευρωπαίοι άποικοι έφεραν την… καταστροφή
Πριν από τον αποικισμό, όταν ζούσαν εκεί φυλές ιθαγενών Αμερικανών, οι βροχοπτώσεις απορροφούνταν με φυσικό τρόπο κατά τη διαδρομή τους προς τον ωκεανό από έλη και ρυάκια.
Όταν όμως οι Ευρωπαίοι άποικοι άρχισαν να καθαρίζουν και να διαμορφώνουν τη γη για γεωργικές καλλιέργειες, το έδαφος έγινε λιγότερο διαπερατό. Η διάβρωση και η απορροή μετέφεραν τεράστιες ποσότητες ιζημάτων προς τα κάτω και τα εναπόθεσαν σε λασποχώματα κατά μήκος των οχθών του Πότομακ.
Λίγους αιώνες αργότερα, το Σώμα Μηχανικών του Στρατού τα διαμόρφωσε σε πισίνες, δεξαμενές και πάρκα.
Η αναμέτρηση του Ντέρεκ Ρος με την υπόγεια ιστορία της Ουάσιγκτον μετατράπηκε σε απρογραμμάτιστες αλλαγές ύψους 20 εκατομμυρίων δολαρίων στο Εθνικό Μουσείο Αφροαμερικανικής Ιστορίας και Πολιτισμού. Το αποτέλεσμα ήταν το πρώτο μουσείο στο National Mall (εθνικό πάρκο στο κέντρο της Ουάσιγκτον) που «ακούει» τι μας λέει η φύση για τη συνύπαρξη στον πλανήτη στην εποχή της κλιματικής αλλαγής.
Σύμφωνα με το χειρότερο κλιματικό σενάριο, πάντως, το Μουσείο Αμερικανικής Ιστορίας θα μπορούσε να βρεθεί εκτός προστασίας και να θαφτεί κάτω από πέντε μέτρα νερού!
Ακολουθήστε το in.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις