Είμαι επιζήσασα από καρκίνο του μαστού – Να τι θα ήθελα να γνωρίζω από πριν
Η Rosamund Dean είναι πλέον, ευτυχώς, απαλλαγμένη από τον καρκίνο και στην προσπάθειά της να παραμείνει έτσι κάνει τέσσερις βασικές αλλαγές στον τρόπο ζωής της.
Η Rosamund Dean είναι πλέον, ευτυχώς, απαλλαγμένη από τον καρκίνο και στην προσπάθειά της να παραμείνει έτσι κάνει τέσσερις βασικές αλλαγές στον τρόπο ζωής της.
Θεωρητικά, ο Nate εργάζεται 40 ώρες την εβδομάδα στο τμήμα λειτουργιών μιας μεγάλης εταιρείας fintech. Στην πραγματικότητα, ο Nate εργάζεται το πολύ μία ώρα την ημέρα. Με άλλα λόγια είναι funemloyed.
«Δεν χρειάζεται να ξέρεις τίποτα για την τέχνη για να την εκτιμήσεις» έλεγε ο Αμερικανός καλλιτέχνης της ποπ αρτ: «Δεν υπάρχουν κρυμμένα μυστικά ή πράγματα που πρέπει να καταλάβεις».
Αυτό το σπίτι με τα 15 υπνοδωμάτια μπορεί να μοιάζει με μια χρυσοποίκιλτη φυλακή όπου η νταντά δεν έχει ποτέ ρεπό.
Η ζωή φέρθηκε πολύ σκληρά σε μία από τις θεές της 7ης τέχνης.
Ο αντίκτυπος του #MeToo ακολουθήθηκε από αντιδράσεις στις ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ, στην Ευρώπη τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης έχουν γίνει στόχοι προσβολών και απειλών. Μια δημοσιογράφος ασχολείται με τον μισογυνισμό στην Ισπανία.
Aυτό που κάποτε θεωρούνταν ασθένεια έχει πλέον καταλήξει να θεωρείται θεραπεία/δικαίωμα/απόλαυση/αυτοπραγμάτωση.
«Η Τίνα Τέρνερ ζούσε με αγωνία για χρόνια, αλλά η μεγαλύτερη στενοχώρια της ήταν τα παιδιά της»: Η νύφη της τραγουδίστριας, Αφίντα Τέρνερ, αποκαλύπτει τους φόβους της ότι ο γιος της Ρόνι θα «γινόταν σαν τον βίαιο πατέρα Άικ - και πώς δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει την καταστροφή από την αυτοκτονία του γιου της, Κρεγκ.
Στις 29 Μαΐου του 1994, επτά εβδομάδες μετά τον θάνατο του Kurt Cobain από αυτοκτονία, το βρετανικό μουσικό περιοδικό "Q" έφερε κοντά την Αμερικανίδα καλλιτέχνιδα Tori Amos, την Αγγλίδα PJ Harvey και την Ισλανδή Björk, κάτω από τον τίτλο «Γοφοί, Χείλια, Στήθος, Δύναμη».
H Αμερικανίδα ποιήτρια, τραγουδίστρια, πεζογράφος, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των πολιτών και καθηγήτρια πανεπιστημίου είχε ζήσει μια ζωή που έκανε για χίλιες.
Εικοσιδύο απίστευτα γεγονότα για τη ζωή και την καριέρα του αξεπέραστου Βρετανού ηθοποιού Κρίστοφερ Λι.
Η αστυνομία της Γερμανίας ξεκίνησε ποινική έρευνα για τον Ρότζερ Γουότερς αφού εμφανίστηκε ντυμένος με κοστούμι που έμοιαζε με ναζιστική στολή κατά τη διάρκεια δύο συναυλιών στο Βερολίνο την περασμένη εβδομάδα.
Η συμμορία Ντάλτον κατάφερε μια σειρά από επιτυχημένες ληστείες στην «Παλιά Δύση», μέχρι τις 5 Οκτωβρίου 1892, όταν προσπάθησαν να ληστέψουν δύο τράπεζες στο Coffeyville του Κάνσας, μέρα μεσημέρι.
Ο κινηματογραφιστής και καλλιτέχνης της κινούμενης εικόνας ήταν γνωστός για την οριακή (και, σύμφωνα με ορισμένους, βλάσφημη) ταινία του 1963 «Scorpio Rising».
«Ο Μάιλς κι εγώ ήμασταν ανάμεσα σε μια χούφτα ζευγάρια της μαύρης εξουσίας της δεκαετίας του '60, ένα καλλιτεχνικό δίδυμο που τραβούσε τα βλέμματα» έγραψε η Τάισον στο «Just As I Am», την αυτοβιογραφία της που κυκλοφόρησε το 2021.
«Αν είμαι υπέρμαχος σε κάτι, αυτό είναι το να μετακινείσαι» είχε πει κάποτε. «Όσο πιο μακριά μπορείς, όσο πιο πολύ μπορείς».
Μια νέα startup με το όνομα Pear Ring ελπίζει να εξαλείψει την ανάγκη για εφαρμογές γνωριμιών, ενθαρρύνοντας τους singles σε όλο τον κόσμο να φορούν ένα μικρό πράσινο δαχτυλίδι.
Η περιπέτειά του «Captain Phillips» έγινε ταινία με πρωταγωνιστή τον Τομ Χανκς, το 2013 -τέσσερις Σομαλοί πειρατές κατέλαβαν το MV Maersk Alabama και απήγαγαν τον καπετάνιο Ρίτσαρντ Φίλιπς, τον Απρίλιο του 2009.
Αν και πολλοί γνωρίζουν τον κομψότατο Σερ Ρότζερ Μουρ από τον ρόλο του ως 007 σε επτά ταινίες Τζέιμς Μποντ κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του '70 και του '80, η ζωή και η κληρονομιά του είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό. Το πνεύμα του πάντα ζωηρό, όταν του ζήτησαν να κόψει τα μαλλιά του και να αδυνατίσει για να πάρει τον ρόλο του κατασκόπου απάντησε: «Δεν μπορούσατε να πάρετε έναν αδύνατο, φαλακρό άντρα για να ξεκινήσετε;».
Οι ταξιδιώτες μπορεί να πηγαίνουν στο Σέντραλ Παρκ ή στην Τάιμς Σκουέρ για να δουν τη Νέα Υόρκη, αλλά δεν υπάρχει καλύτερο μέρος από το Τζάκσον Χάιτς για να νιώσετε το DNA της πόλης και να καταλάβετε πώς από εδώ ξεκίνησαν όλα.
Η γεννημένη στην Αιθιοπία Timnit Gebru, επιστήμονας πληροφορικής έχασε τη δουλειά της αφού επισήμανε τις ανισότητες που ενσωματώνονται στην τεχνητή νοημοσύνη.
Το ντοκιμαντέρ «Ψωμί και Τριαντάφυλλα» της Τζένιφερ Λόρενς δίνει φωνή στις γυναίκες του Αφγανιστάν.
Καθώς η υποστήριξη για την τετραήμερη εβδομάδα εργασίας αυξάνεται, παλεύουμε με την κουλτούρα των επιτευγμάτων και της πλήρους απασχόλησης, καθώς και με τα αισθήματα ενοχής και ευθύνης.
Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε να μην αναφερθεί στον Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίο συνέκρινε με τον μακιαβελικό ήρωα που ενσαρκώνει στην ταινία «Killers of the Flower Moon» του Μάρτιν Σκορτσέζε, η οποία προβλήθηκε στις Κάννες και απέσπασε εξαιρετικά σχόλια.
Τι ψάχνουμε πραγματικά όταν λέμε ότι θέλουμε περισσότερο «νόημα» στη δουλειά και πώς διαφέρει από την ευτυχία; Φιλόσοφοι, μελετητές, καλλιτέχνες και κοινωνικοί ψυχολόγοι αγωνίζονται εδώ και χρόνια να βρουν μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα.
Η νέα ταινία του σπουδαίου σκηνοθέτη, με πρωταγωνιστή των Λεονάρντο Ντι Κάπριο, παρουσιάστηκε στις Κάννες και απέσπασε φοβερές κριτικές.
Το ντοκιμαντέρ του Netflix Victim/Suspect εξετάζει ένα σπασμένο σύστημα, το οποίο πολύ συχνά μετατρέπει τις γυναίκες από θύματα σεξουαλικής επίθεσης σε ύποπτες για ψευδείς καταγγελίες.
Η Lindsay Dougherty είναι αποφασισμένη να ενώσει τους εργαζόμενους στη βιομηχανία του θεάματος.
Κορυφαία μουσεία τέχνης επανεκτιμούν τα έργα τους μετά την ανίχνευση από Βέλγο δημοσιογράφο του τρόπου με τον οποίο ένας συμπαθών των φασιστών απέκτησε τη συλλογή ενός Εβραίου εμπόρου.
Όταν περπατάς, η αλήθεια εμφανίζεται, ενοχλητική και αναπόφευκτη, και όλες οι φαντασιώσεις για αιώνια νεότητα και σωματική τελειότητα γίνονται μάταιες.
Η αφίσα έδειχνε το αναγεννησιακό γλυπτό να κρατάει ένα κομμάτι πίτσα με τη φράση: «Δεν γίνεται πιο ιταλικό».
Ο Γάλλος συγγραφέας του 19ου αιώνα έπινε πενήντα κούπες καφέ την ημέρα.
«Είκοσι πέντε οδηγοί ξεκινούν κάθε σεζόν στη Formula 1 και κάθε χρόνο δύο από εμάς πεθαίνουν. Τι είδους άνθρωπος κάνει μια τέτοια δουλειά; Σίγουρα όχι οι φυσιολογικοί άνθρωποι. Τα παραπάνω λόγια λέγονται από τον Νίκι Λάουντα, τον οποίο υποδύεται ο Daniel Brühl, στη βιογραφική ταινία «Rush» του 2013, σε σκηνοθεσία Ron Howard.
Η Chris O'Dell, η αθώα βοηθός από την Αριζόνα που βρέθηκε στο επίκεντρο της ροκ σκηνής της δεκαετίας του '70, για να μοιραστεί άγριες στιγμές της με τον Ringo, τον Keith και τον Mick.
Στις απομονωμένες κοιλότητες του αγροτικού ανατολικού Κεντάκι, ήταν γνωστοί ως οι μπλε Φουγκέιτς και οι μπλε Κομπς. Συλλογικά αποκαλούνταν οι μπλε άνθρωποι του Κεντάκι. Για περισσότερο από έναν αιώνα, αυτές οι οικογένειες των Απαλαχίων μεταβίβαζαν μια εξαιρετικά σπάνια γενετική κατάσταση του αίματος που μετέτρεπε το δέρμα τους σε μια αφοπλιστική μπλε απόχρωση.
Μια θετική αναδρομή στο παρελθόν μας μπορεί να μας βοηθήσει να προετοιμαστούμε ενάντια στον πόνο.
Καθώς ο ήλιος έπεφτε στο στάδιο Ρολάν Γκαρός εκείνο το ζεστό απόγευμα του Ιουνίου, όλα τα μάτια του σιωπηλού και με αγωνία πλήθους ήταν καρφωμένα στον άντρα με τα ράστα, 1,80 μ. ύψους, που επρόκειτο να γράψει ιστορία. Ο Γιανίκ Νοά θα γινόταν ο 2ος μαύρος άντρας, νικητής του Grand Slam στο Γαλλικό Open το 1983.
Η Νότια Κορέα βρίσκεται μπλεγμένη σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο μεταξύ των φύλων - και αυτό γίνεται όλο και χειρότερο.
Τη νύχτα της 15ης Μαΐου, η συγγραφέας Ashley Reese έκανε ένα πείραμα στους ανθρώπους του Twitter θέτοντας ένα ερώτημα: «Παρακαλώ ψηφίστε. Ποιος ήταν πιο σέξι;» με τις επιλογές «Νέος Αλ Πατσίνο» ή «Νέος Ρόμπερτ Ντε Νίρο».
Με μουσική που κατέληξε να διασταυρωθεί με τον Jay-Z, τη Donna Summer και τους Rotting Christ, το δημιουργικό μυαλό του αυτοδίδακτου Έλληνα συνθέτη ήταν συναρπαστικά ανοιχτό.
Ένα νέο ντοκιμαντέρ κάνει μια αναδρομή στην κοινωνική σκηνή της Νέας Υόρκης στα τέλη της δεκαετίας του 2000, όταν οι λαμπερές γυναίκες της υψηλής κοινωνίας κυριαρχούσαν στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, για καλό και για κακό.
Στη νέα σειρά ντοκιμαντέρ του Netflix, Trainwreck: Woodstock '99, του σκηνοθέτη Jamie Crawford, οι διοργανωτές και οι καλλιτέχνες του φεστιβάλ που έμεινε στη μνήμη μας ως μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές της μουσικής μοιράζονται τι πιστεύουν ότι πήγε στραβά στην ανάμειξη της οργισμένης γενιάς της κουλτούρας του MTV με το απεριόριστο αλκοόλ, τα ναρκωτικά και τη μουσική.
Έχει συνεργαστεί με τον Τενεσί Ουίλιαμς, τον Ρόμπιν Ουίλιαμς και με τον αμφιλεγόμενο Ρομάν Πολάνσκι. Ο πρώην 007 μιλάει για την πατρότητα, την οικογένεια, τις τραγωδίες που το έφερε η ζωή και τη μοναχική παιδική ηλικία που τον διαμόρφωσε.
Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα, σαράντα ετών, αποκαλύπτουν τη ρήξη μεταξύ της βρετανικής κυβέρνησης και του Βρετανικού Μουσείου για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα. Το Υπουργείο Εξωτερικών απέρριπτε τις προσπάθειες του μουσείου να ασκήσει πιέσεις για τα επίμαχα γλυπτά το 1983, ανησυχώντας ότι η Μελίνα Μερκούρη «κέρδιζε έδαφος» λόγω προσωπικότητας.
Ο διάσημος αρχιτέκτονας Εκτόρ Γκιμάρ ήταν ένας παθιασμένος υποστηρικτής των δικαιωμάτων των εργαζομένων, ακόμη και όταν ακόνιζε τη φήμη του στην επιχείρηση της πολυτέλειας.
Το αεροδρόμιο του Ντένβερ αποτελεί μαγνήτη για τις θεωρίες συνωμοσίας - και μια περίπτωση μελέτης για το όριο μεταξύ μαζικής αυταπάτης και πλάκας.
Από τους σίγουρους για τον εαυτό τους Άλφα μέχρι τους μυστηριώδεις Σίγμα, δείτε τι έχουν να πουν οι ψυχολόγοι για αυτούς τους έξι βασικούς τύπους προσωπικότητας γυναικών και ανδρών.
«Δεν είναι ακριβώς παράσταση. Δεν είναι ακριβώς θέατρο. Δεν είναι ακριβώς περφόρμανς. Δεν είναι ακριβώς συναυλία. Είναι μάλλον ένα reunion». Έτσι κάπως συστήνει η σκηνοθέτις, Βάσια Ατταριάν, την παράσταση «Nostalgia Generation», μια κωμωδία της Ομάδας Ντουθ, και έτσι κάπως είναι. Ένα διαρκές πηγαινέλα ηθοποιών, κοινού και αναμνήσεων -από τα 90s στο σήμερα και πάλι πίσω.
Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, η Αμερικανίδα δημοσιογράφος αναφέρθηκε στις πολιτικές αναταραχές στην Κούβα, τη Γερμανία και την Ισπανία.
Ο Μπομπ Μάρλεϊ πέθαινε ήδη όταν ανέβηκε στη σκηνή του Πίτσμπουργκ εκείνο το βράδυ, τον Σεπτέμβριο του 1980. Είχε αναπτύξει ένα κακοήθες μελάνωμα - έναν ανίατο καρκίνο, μέχρι τότε - που είχε αφήσει να εξελιχθεί, για λόγους που πιθανώς δεν μπορούσε να κατανοήσει εκείνη την ώρα.
Υπάρχει μια αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για την πρωτοπόρο τραγουδίστρια-τραγουδοποιό που εξαφανίστηκε αιφνιδίως όταν ήταν 50 ετών.
Καθώς ο Πούτιν βομβάρδιζε το Χάρκοβο, ένας καλλιτέχνης έδωσε καταφύγιο στους πολίτες στο υπόγειο στούντιό του - και βοήθησε τα παιδιά να επεξεργαστούν τα τραύματά τους μέσα από εργαστήρια ζωγραφικής που γίνονταν ασταμάτητα για 40 ημέρες.
Το 1978 η Κριστίνα Κρόφορντ συγκλόνισε τον κόσμο με τα πρώτα απομνημονεύματα της, στα οποία εξέθεσε τη μητέρα της ως σκληρή, αλκοολική, παθολογικά βίαιη και με ναρκισσιστική διαταραχή. Τριάντα χρόνια μετά, και λίγο πριν εκδώσει ένα νέο, εκρηκτικό βιβλίο της, μίλησε ξανά στην Guardian. Γιατί θέλησε να επιστρέψει στο οδυνηρό παρελθόν της - ειδικά όταν τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν την πίστεψαν αρχικά.
Ο Μόρο έφυγε από το σπίτι του λίγα λεπτά πριν τις 09:00. Ήταν 16 Μαρτίου του 1978.
Το στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου των Ναζί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όπου κλείστηκαν οι «μαέστροι των αποδράσεων» και όσοι είχαν συγγενικές σχέσεις με ηγέτες των Συμμαχικών Δυνάμεων έχει γράψει τη δική του ιστορία. Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Ben Macintyre αποκαλύπτει κομμάτι αυτής. «Ήταν η πανσιόν του Τρίτου Ράιχ για τους αιχμαλώτους πολέμου».
Ο διεθνής όρος είναι «superfake» (σα να λέμε «υπερμαϊμούδες») και έχει ξεπεράσει την απλή αντιγραφή. Πλέον μιλάμε για πιστή αντιγραφή που μπορεί να ξεγελάσει τους πάντες. Μπορείτε να ξεχωρίσετε τη διαφορά ανάμεσα σε μια τσάντα Chanel αξίας 10.000 δολαρίων και μια απομίμηση αξίας 200 ευρώ; Σχεδόν κανείς δεν μπορεί, και αυτό φέρνει τα πάνω κάτω στη μόδα των ειδών πολυτέλειας.
Οι διευθύνοντες σύμβουλοι της τεχνολογίας θέλουν να πιστέψουμε ότι η γενεσιουργός τεχνητή νοημοσύνη θα ωφελήσει την ανθρωπότητα. Κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους.
Οι δύο διάσημοι ζωγράφοι του τέλους του 19ου αιώνα ήταν στενοί φίλοι, δημιουργώντας μάλιστα μαζί μια κοινότητα πρωτοποριακών καλλιτεχνών. Τον Οκτώβριο του 1888, ο Γκογκέν συνάντησε τον Βαν Γκογκ στην Αρλ, στο «Κίτρινο Σπίτι», που νοίκιαζε -και στο οποίο έκοψε το αυτί του-, μένοντας εκεί για λίγο περισσότερο από δύο μήνες.
Το νέο ντοκιμαντέρ του Νικ Μπρούμφιλντ αφηγείται τη ζωή και τον θάνατο ενός από τους πιο τραγικούς χαρακτήρες της ροκ, του Μπράιαν Τζόουνς. Ο σκηνοθέτης και άλλοι που τον γνώριζαν μιλούν για τις ρίζες της απερισκεψίας του σε μια συναισθηματικά άνυδρη παιδική ηλικία, για την ίδρυση των Rolling Stones και την τραγική έξοδό του από το συγκρότημα και από τη ζωή. Με απλά λόγια, όμως, δεν θα υπήρχαν οι Rolling Stones χωρίς τον Μπράιν Τζόουνς.
Η είδηση του περασμένου μήνα ότι τα νύχια με τζελ μπορεί να προκαλέσουν μια αλλεργία που μπορεί να αλλάξει τη ζωή των γυναικών, έκανε τις γυναίκες να κοιτάζουν με ανησυχία τις άκρες των έντονα βαμμένων δαχτύλων τους. Η συγγραφέας Zahra Hankir αποκαλύπτει πώς το βερνίκι νυχιών έγινε πολιτική πράξη.
Μήπως η Εβίτα πέθανε από μια σκοτεινή, χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο; Ένας νευροεπιστήμονας το πιστεύει. Ο θάνατός της δίχασε όσο και η ζωή της: «Μια σύγχρονη αγία της Αργεντινής ή σύμμαχος ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος;».
Κανένα από αυτά τα τολμηρά ακροβατικά που πραγματοποίησε δεν ήταν το ζητούμενο- στην πραγματικότητα ήταν ιδέες της ίδιας της Έλεν Γκίμπσον, η οποία ονομάστηκε «η πιο τολμηρή ηθοποιός του κινηματογράφου» και έγινε διάσημη τη δεκαετία του 1910.
Να γιατί μια γυναίκα που έμεινε 500 ημέρες σε ακραία απομόνωση έχασε την αίσθηση του χρόνου. Τι ακριβώς συνέβη και πώς βρέθηκε σε αυτή την κατάσταση;
Ωχ όχι, συνέβη ξανά: Μια διάσημη γυναίκα δεν ακολούθησε τους κανόνες της γήρανσης. Η Μεγκ Ράιαν με το που βγαίνει από το σπίτι της, αντιμετωπίζει άμεσα τον μισογυνισμό.
Η σύγχρονη επιστήμη υποδηλώνει ότι εμείς, όλα τα επιτεύγματα και οι αναμνήσεις μας προορίζονται να εξαφανιστούν σαν όνειρο. Είναι αυτό λυπηρό αυτό ή όχι; - «Θα υπάρξει ένα τελευταίο αισθανόμενο ον, θα υπάρξει μια τελευταία σκέψη».
Οι Rossettis, μια νέα έκθεση στην Tate Britain, μας προσκαλεί στον κόσμο μιας ανένταχτης βικτοριανής οικογένειας. Είναι ένας κόσμος όπου η πρωτοποριακή μόδα συναντά τη γυναικεία απελευθέρωση, τον εθισμό στο λάβδανο, τον πολιτικό ριζοσπαστισμό και τα γουόμπατ, αυτά τα αλλόκοτα μαρσιποφόρα.
Το En Agosto Nos Vemos (Θα τα πούμε τον Αύγουστο) του Κολομβιανού συγγραφέα ήταν απλώς μια φήμη για σκόρπια χειρόγραφα, αλλά τώρα οι θαυμαστές του θα μπορέσουν να το διαβάσουν.
Η Καμίλα «ήρθε αντιμέτωπη με την πριγκίπισσα Άννα για τον τίτλο της βασίλισσας στο τεταμένο δείπνο πριν τη στέψη». Ο μοδίστρας της πριγκίπισσας Νταϊάνα, Ντέιβιντ Εμάνουελ, ισχυρίστηκε ότι η πριγκίπισσα Άννα αντιμετώπισε την Καμίλα κατά τη διάρκεια του επίσημου δείπνου πριν τη στέψη, λέγοντάς της ότι ο τίτλος της θα έπρεπε να είναι βασιλική σύζυγος και όχι βασίλισσα.
Πριν από σχεδόν 90 χρόνια, στο Βερολίνο, η Στέλα Γουόλς κέρδισε το δεύτερο ολυμπιακό της μετάλλιο. Δεκαετίες αργότερα, η δολοφονία της και η επακόλουθη αυτοψία έριξαν την υστεροφημία της πρώτης γυναίκας σούπερ σταρ του στίβου σε θολά νερά. Μια ιστορία που θυμίζει πολύ το καταπληκτικό μυθιστόρημα Middlesex του Τζέφρι Ευγενίδη.
Ένα νέο ντοκιμαντέρ, με τίτλο «Love To Love You» θα κάνει πρεμιέρα τον επόμενο μήνα και περιγράφεται ως ένα «βαθιά προσωπικό πορτρέτο της βασίλισσας της ντίσκο» και της ανόδου της στη φήμη με θρυλικές επιτυχίες όπως τα «I Feel Love», «MacArthur Park», «Bad Girls» και «Hot Stuff».
Το Ohio είναι ένα τραγούδι διαμαρτυρίας και ύμνος της αντικουλτούρας που έγραψε και συνέθεσε ο Neil Young ως αντίδραση στους πυροβολισμούς στο Kent State στις 4 Μαΐου 1970 και ερμηνεύτηκε από τους Crosby, Stills, Nash και Young.
«Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η Καμίλα ήταν η μεγαλύτερη από όλες, τις αμφιλεγόμενες απαιτήσεις του Καρόλου, μέσα στα χρόνια», δήλωσε ο βασιλικός ιστορικός και συγγραφέας Robert Lacey. «Η μεταμόρφωσή της γίνεται, πραγματικά, η κυρίαρχη αφήγηση της ζωής του. Και το ότι κάθεται στο θρόνο δίπλα του στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, χωρίς καμία λαϊκή αμφιθυμία, είναι το αποκορύφωμα αυτού».
Η πολύπλοκη σχέση μεταξύ των δύο Γάλλων ζωγράφων είναι το θέμα μιας νέας έκθεσης, με τίτλο Manet / Degas, που παρουσιάζεται στο Μουσείο Ορσέ, στο Παρίσι, και συγκεντρώνει με μοναδικό τρόπο αριστουργήματα δύο βασικών μορφών της ζωγραφικής του 19ου αιώνα.
Διαχειριστής - Διευθυντής: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος
Διευθύντρια Σύνταξης: Αργυρώ Τσατσούλη
Ιδιοκτησία - Δικαιούχος domain name: ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ ΜΜΕ Α.Ε.
Νόμιμος Εκπρόσωπος: Ιωάννης Βρέντζος
Έδρα - Γραφεία: Λεωφόρος Συγγρού αρ 340, Καλλιθέα, ΤΚ 17673
ΑΦΜ: 800745939, ΔΟΥ: ΦΑΕ ΠΕΙΡΑΙΑ
Ηλεκτρονική διεύθυνση Επικοινωνίας: in@alteregomedia.org, Τηλ. Επικοινωνίας: 2107547007
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442